| Nasza szkoła, tradycyjnie nazywana
od początku jej istnienia "dwójką",
została powołana do życia w 1946 r. Jan
Piotrowski został jej pierwszym kierownikiem.
Szkoła rozpoczęła zajęcia w budynku obecnego
Liceum Ogólnokształcącego przy ul.
Piłsudskiego. W roku szkolnym 1946/47 mieściło
się tam 12 oddziałów (klas), w których
uczyło się 477 uczniów. "Ciało
pedagogiczne" tworzyło 12 nauczycieli.
Trudne to były czasy, ponieważ brakowało
książek i ławek. W styczniu 1949 r. szkołę
naszą przeniesiono do budynku przy ul. Szkolnej
5, a po dwóch latach do lokalu zastępczego przy
Placu 1-go Maja 11. Dopiero w roku 1954 "dwójka"
przeżyła ostatnią przeprowadzkę, tzn. do
budynku, gdzie obecnie się znajduje (tj, przy ul.
Małeckich 1). Dzięki ofiarności rodziców przy
odbudowie zniszczonego gmachu, liczba sal
lekcyjnych zwiększyła się z 6 do 12. 12
października 1963r. nadano szkole imię - "I
Dywizji T. Kościuszki" i odsłonięto
tablicę z tą nazwą. Natomiast 25 kwietnia 1964
r. "dwójka" otrzymała swój sztandar. Rok szkolny 1971/72 był jubileuszem
25-lecia istnienia szkoły, który bardzo
uroczyście obchodzono. W tym też roku dyrektor
Piotrowski przeszedł na zasłużoną emeryturę,
a jego miejsce zajął na tym stanowisku pan Jan
Hawrus - długoletni nauczyciel "dwójki".
W tych latach dużym problemem
był brak izb lekcyjnych dla uczniów, których
liczba coraz bardziej rosła. Dlatego też na
początku lat 80-ych wynajęto pomieszczenia po
byłym internacie LO przy ul. 1 Maja 9. Nie
nadawały się one jednak do pracy szkolnej (uczyły
się tam klasy młodsze). W 1984 r. rozpoczęto
budowę (na sporej części boiska szkolnego)
nowego pawilonu z przeznaczeniem dla młodszych
klas. Pomimo dużych trudności przy budowie,
obiekt ten oddano do użytku w 1989 roku. Było
to możliwe m.in. dzięki pomocy wielu ełckich
firm i osób prywatnych przychylnych naszej
szkole.
W roku szkolnym 1991/92, po 20
latach przykładnego kierowania placówką
odszedł na emeryturę pan Jan Hawrus. To
właśnie dzięki jego wielkiemu zaangażowaniu w
pracy na stanowisku dyrektora naszej szkoły
"dwójka" uzyskała opinię szkoły
elitarnej.
Nowym dyrektorem został pan
Janusz Dąbrowski. Ugruntowana kadra
nauczycielska i wielkie ambicje naukowe
wszczepione ich wychowankom nadal przynosiły
liczne sukcesy, czego szczególnym przykładem
były lata: 1991/92, kiedy to uczniowie naszej
szkoły zdobyli 35 tytułów laureatów
konkursów przedmiotowych szczebla wojewódzkiego,
a w roku szkolnym 1992/93 - 24 takie tytuły.
Podstawą tych sukcesów była niewątpliwie
dbałość o wysoki poziom nauczania klas
najmłodszych.
Od 1 stycznia 1994 r. wszystkie
ełckie szkoły podstawowe stały się
placówkami oświatowymi samorządu lokalnego, to
znaczy, że finansowanie ich działalności
przejął budżet naszego miasta. Kuratorium
Oświaty w Suwałkach sprawuje nadzór
pedagogiczny.
Mimo dużych trudności
finansowych, nasza szkoła prowadziła (i nadal
to robi) wiele zajęć pozalekcyjnych, które
służą nie tylko uczniom "dwójki".
Bardzo duże osiągnięcia mają sekcje sportowe,
zwłaszcza lekkoatletyczna, a także przedmiotowe.
Chlubą naszej placówki jest niewątpliwie
nowoczesna pracownia komputerowa, która jako
pierwsza wśród ełckich szkół powstała
właśnie u nas. Jest to dużą zasługą
dyrektora Dąbrowskiego, który w sobie tylko
znany sposób potrafił znaleźć pieniądze na
komputery i wyposażenie pracowni m.in. w meble i
sprzęt pomocniczy. Była to też oczywiście
zasługa wielu ełckich firm i ich dyrektorów
oraz rodziców dzieci uczących się w naszej
szkole.
Z końcem roku szkolnego 1996/97
pan Janusz Dąbrowski złożył rezygnację z
kierowania szkołą. W czasie wakacji wybrano
nowego dyrektora "dwójki", którym
został pan Jerzy Romanowski. Oprócz swych
zajęć dyrektorskich zdążył zarazić wielu
naszych uczniów grą w szachy.
Od roku szkolnego 2002/2003
funkcję dyrektora szkoły przejęła pani Maria
Nowacka, wieloletnia polonistka naszej placówki.
Od roku szkolnego 2007/2008 na
stanowisko dyrektora "Dwójki" została
powołana przez prezydenta miasta Ełk p.
Małgorzata Kopiczko wieloletnia dyrektor szkoły
podstawowej w Chełchach.
Podsumowując lata istnienia
naszej szkoły można śmiało powiedzieć, że
jej największym osiągnięciem w ponad 60-letniej
historii był (i jest) wysoki poziom nauczania.
Na pewno zostało to osiągnięte dzięki dużemu
wysiłkowi kadry kierowniczej i pedagogicznej, a
także ogromnej pracy uczniów. To przede
wszystkim oni przynoszą chwałę naszej "dwójce"
poprzez osobisty, wysoki stopień wiedzy, która
pozwala na "otwieranie drzwi"
wszystkich szkół ponadpodstawowych, a później
studiów.
|